Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/327 K.2023/16459

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, "Olay tarihinde kolluk görevlilerince ... Bulvarı yan yolu üzerinde görülen sanığın yakalanmak istememesi üzerine sanığın kaçmaya başladığı, kısa bir takip sonrası sanığın yakalanacağı sırada kolluk görevlilerini "Bırakın beni yoksa sizi buraya gömdürürüm." diyerek tehdit ettiği, akabinde etrafta bulunan kişileri yardıma çağırdığı, daha sonra cebinden çıkardığı bıçağı kolluk görevlilerine doğru salladığı, sallama sonucunda şikâyetçi ...'nin sol karın boşluğundan hafif şekilde yaralandığı, kolluk görevlilerinin sanığı zor kullanmak suretiyle etkisiz hale getirdikleri, bu şekilde sanığın kolluk görevlilerinin görevlerini yaptırmamak için bıçak ile ve tehdit etme suretiyle direndiği anlaşıldığı" gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, tekerrüre esas alınan ilama konu suçu işlediği tarihte on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR