Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32875 K.2024/6183

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerine temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2017 tarihli ve 2016/246 Esas, 2017/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlemesine,

2.Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine mahkumiyet hükmü kaldırılarak atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, atılı suçu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça konu taşınmaz üzerinde suç tarihinde yapılan kontrolde, sanığın inşaat ruhsatnamesi almadan kokoreç satış ünitesi, butik market, depo alanı, rent-a car amaçlı dükkan, mutfak ve wc lavabo yapıları yaptığının tespit olunması üzerine yapı tatil zaptı düzenlendiği, sanığın inşaat ruhsatnamesi almadan söz konusu işlemleri yaptığı, sanığın alınan savunmalarında yaptığı işlemlerin suç olduğunu bilmediğini, suç kastı ile hareket etmediğini belirterek, atılı suçlamayı kabul etmediği, keşif neticesinde tanzim edilen inşaat bilirkişi raporunda; kokoreç satış ünitesinin, rent-a car amaçlı dükkanın, butik marketin, sabit yapı olmadığı,

bina vasfında olmadığı, ruhsat gerektiren imalatlardan olmadığı, ancak mutfak ve wc-lavabo bölümünün, depo alanının sabit yapı olduğu, bina vasfında olduğu, ruhsat gerektiren imalatlardan olduğunun belirtildiği, her ne kadar sanığın savunması ve tanık anlatımları değerlendirildiğinde, yapıların 25-30 yıllık olduğuna dair beyan ve bilirkişi raporu olsa da, inşaat bilirkişi raporunda, sabit yapıların kaçak yapı olduğu belirtilmiş ve aynı zamanda eski de olsa yapıların kullanımı devam ettiği için sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunması, tanıkların anlatımları, bilirkişi raporu, yapı tatil zaptı ve tutanak içerikleri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın iddianameye konu edilen kokoreç ünitesini yapmadığı gibi yine iddianameye konu edilen mutfak ve lavabonun, deponun, araç kiralama ünitesinin ve diğer yapıların 20-25 yıl kadar önce yapıldıkları gibi bir kısmının sabit yapı ve bina niteliğinde bulunmadığı, dolayısıyla sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilerek İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın beraatine dair Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekalet ücreti yönünden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına; “sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden,

karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına 1.980,00 TL vekalet ücretinin Hazine'den alınıp sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,