Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32915 K.2022/10594

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yerel mahkeme tarafından verilen hükmün, Dairemizin ilamı ile bozulması üzerine yapılan yargılamada dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkra ile Uzlaştırma Yönetmeliğine göre, uzlaştırmacı, taraflar ile telefon vb. iletişim araçları ile görüşerek yüz yüze gelip ya da uzlaşma teklifini büro aracılığıyla, öncelikle soruşturma veya kovuşturma dosyasında yer alan bildirdiği son adreslerine,

uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukuki sonuçlarının bulunduğu açıklamalı tebligat veya ses ve görüntü bilişim sistemi yoluyla yaparak uzlaştırma teklif işlemlerini gerçekleştirmesinin gerekmesine ve denetime olanak sağlayacak şekilde tebligatların da dosyada bulunmasının gerekli olmasına karşın, bu işlemleri usule uygun şekilde yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İlk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip, Dairemizce bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden ve önceki hükümde sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,