Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33123 K.2024/6257

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü kaldırılıp, beraat kararı verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suça konu yapının temelsiz olmasının suçun oluşmasını engellemeyeceğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın açıklanan ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle bozularak sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, Silivri ilçesi, ... mahallesi, 2160 nolu parsel önündeki kıyı kenar çizgisi üzerinde ruhsatsız olarak kapalı ahşap alan ve sundurma yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece; sanık savunması, katılan vekilinin beyanı, yapı tatil zaptı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosyadaki yapı tatil tutanağı, bilirkişi raporu ve fotoğraflara göre, suça konu büfe olarak kullanılan ve tekerler üzerine yerleştirilen yapıların, temelsiz ve zeminle kalıcı bağlantısı bulunmayan imalatlar olduğu gözetilmeden, mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı olduğundan, kararın mahkumiyete ilişkin gerekçe kısmı ile hüküm fıkrası çıkarılarak, gerekçe bölümüne.

"TCK'nın 184/1. maddesinde yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişinin eylemi suç olarak düzenlenmiş ve 3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde bina; kendi başına kullanabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" şeklinde tanımlanmıştır.

Ayrıca bir yapının bina sayılabilmesi için toprak zeminle kalıcı nitelikte bir bağlantısının, başka bir deyişle temelinin bulunması gerekmektedir. Dosyadaki yapı tatil tutanağı, bilirkişi raporu ve fotoğraflara göre, suça konu büfe olarak kullanılan ve tekerler üzerine yerleştirilen yapıların, temelsiz ve zeminle kalıcı bağlantısı bulunmayan imalatlar olduğu anlaşıldığından,

sanığın yükletilen suçtan beraatine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.", hüküm fıkrasına;"1-Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de dosya kapsamına göre, sanığa yüklenen fiilin, kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE, ibareleri eklenmek ve diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede,

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,