Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33506 K.2024/6184

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2016/254 Esas, 2017/645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine beraat hükmü kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına ve Mahkemenin yetkili olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "..yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 5 inci maddesinde de bina kavramının "Kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklandığı, dava konusu yerde keşif yapıldığı, düzenlenen raporda dava konusu inşaatın tamamlanmadığı ve inşaatın bina vasfını taşımadığının bildirildiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın suça taşınmaz üzerine kolon direklerinin betonu dökülmüş üzerine ikinci kat için profilden direkler dikmek suretiyle ruhsatsız yapı inşaa ettiği, 10.04.2015 tarihinde yapı tatil tutanağı tanzim edildiği, söz konusu parselin özel rejime tabi yerlerden olmadığı, sanığın ruhsat başvurusunda da bulunmadığı, yapılan keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda inşaatın yapı veya bina vasfı taşımadığı belirtilmiş ise de; yapı tatil zaptı ve dosya içeriğine göre birinci kat için kolon direklerinin betona dökülmüş, kolon direklerinin üzerine ikinci kat için profilden direkler dikme eyleminin bina niteliğinde olduğu,

bilirkişinin sonuç olarak inşaatın yapı veya bina vasfında olmadığı yönündeki kanaatinin yerinde olmadığı, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görüldüğünden İlk Derece Mahkemesinin beraate ilişkin kararının kaldırılmasına, sanığın atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği sabit görüldüğünden mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, yapıt tatil zaptı, keşif ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından; sanığın mahkûmiyeti yönündeki yetkili Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR