Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33741 K.2024/6553

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, hükmün "sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine" şeklinde düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; yapı kayıt belgesi temininin söz konusu aykırılığı imara uygun hale getirmediğine bu sebeple düşme kararının hatalı olduğuna ve sanık aleyhine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ruhsatsız bir şekilde taşınmazına bina niteliğinde çatı katı yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince; sanığın ikrar içeren savunması, yapı tatil zaptı, Belediye encümen kararı, keşif icrası ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, hükümden sonra 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca söz konusu imara aykırılığın yapı kayıt belgesi temini ile giderilmiş olmasına istinaden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak hükmün "kamu davasının düşmesi" şeklinde düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.05.2023 tarihli 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya Mahkemeye değerlendirilmesi hususunda takdir yetkisi tanınan yeni bir delil ikame etme yoluna gidilmemesi durumunda, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde düşme kararı verilebileceğinden Tebliğnamede'ki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Muğla Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 19.11.2018 tarihli yazısı ekinde bulunan ve dava konusu taşınmaza ilişkin olduğu anlaşılan Yapı Kayıt Belgesi ile Fethiye Belediye Başkanlığının 10.01.2019 tarih ve 642 sayılı yazısı uyarınca düşme kararı verilmesinde, temyiz sebepleri bakımından Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,