Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33987 K.2024/9281

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2017/318 Esas, 2018/987 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında; a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

c. Her iki suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve sanığın istinaf başvuruları üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararıyla hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

c. Her iki suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; verilen cezaları kabul etmediğine, olayda silah kullanmadığına, katılan hacizde kendisini rencide etmek amacıyla küçük düşürücü hareketlerde bulununca sadece tepki gösterdiğine ilişkindir. Katılanın temyiz istemi; sanığın ayrıca tehdit suçundan cezalandırılması gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, takdiri indirim uygulanmasının bozmayı gerektirdiğine, asgari hadden uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanığın haciz için dükkanına gelen avukat olan katılana "Siz adisiniz, alçaksınız, bir daha buraya gelirseniz polis molis dinlemem anam avradım olsun sizi yatırırım, şerefsizler." dediği, katılanın daha sonra başka bir polis ekibiyle aynı gün haciz işlemine devam etmek için sanığa ait dükkana gittiği, sanığın üzerindeki paranın icra memurlarınca istenmesi üzerine sopa ile masaya vurduğu, katılana sinkaflı küfürler ettiği, böylece üzerine atılı suçları işlediği, İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur. 2. Sanık savunması, katılan ve tanık A.Ç.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3. Haciz tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; sanık görevi yaptırmamak için direnme suçunu sopa göstererek ve hakaret suçunu aleni yer olan bakkal dükkanında işlediğinden, ayrıca tekerrür hükümlerinin şartları oluşmadığından bahisle İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak, görevi yaptırmamak için direnme suçunda 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılarak ve her iki suçta tekerrür hükümleri uygulanmayarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Adli sicil kaydındaki Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/133 Esas, 2010/721 Karar sayılı 19.10.2010 tarihli ilamına konu hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hükmolunan cezaların 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR