Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34168 K.2024/9293

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi uyarınca hakaret suçu yönünden hükmün temyiz edilebilir olduğu ve sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2012 tarihli ve 2012/57 Esas, 2012/1516 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 19.02.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine yönelik Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden gelen uyarı üzerine İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli 2017/488 Esas, 2018/865 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’nun 32 nci maddesinde yer alan suç olduğu ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 03.04.2017 tarihli 2017/502 Esas, 2017/470 Karar sayılı kesin nitelikte olan istinaf başvurusunun esastan reddi kararıyla kesinleştiği, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bu suç yönünden temyiz kanun yolunun açıldığı,

7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici beşinci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan düzenlemenin bu maddenin yayımlandığı tarihten itibaren on beş gün içinde talep etmek koşuluyla aynı suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında da uygulanacağının düzenlendiği anlaşılmakla;

anılan hüküm yönünden 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici beşinci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ile getirilen temyiz olanağından faydalanıp faydalanmadığı ve hükmün kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR