Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34349 K.2024/8937

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesince,

1. Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarih, 2017/714 Esas, 2019/707 sayılı Kararı ile tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 63 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine

Karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince,

1.Tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine, hakaret suçu yönünden temyiz yolu açık olmak üzere, tehdit suçu yönünden ise kesin olarak karar verilmiştir.

2.Sanık müdafiinin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ek kararı ile tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin asıl karara yönelik temyiz isteminin özetle; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine, müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, kolluk kuvvetince müvekkiline orantısız güç kullandığına, sözlerin polis memurlarına yönelik olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğine, bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2.Sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminin; asıl karara yönelik temyiz nedenlerini tekrar ederek hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde alkollü vaziyette Yenimahalle Polis Merkezi Amirliğinin önüne gelerek "Beni alın lan a.. korum sizin, PKK'ya karı oluyorsunuz onlara bir şey yapamıyorsunuz, siz adam değilsiniz." demesi üzerine etkisiz ... getirilip muhafaza altına alma odasına alındığı burada da "Hepinizin a.... koyarım, ben size ne yaptım lan, sizin g... sinkaf edecem hepiniz PKK'nın avradı olmuşsunuz." dediği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, katılanlar ile şikayetçilerin aşamalardaki beyanları ile tanıklar S.B., D.İ.G., M.Y., A.G. ve M.K.'nın beyanları, 06.11.2019 tarihli CD dökümüne ilişkin bilirkişi raporuna göre sanığın atılı suçu işlediği İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararında toplanan delillerin karar yerinde incelendiği, sanığın suçlarının sübutu ve vasfının, kabul, oluş ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde tayin edildiği, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecelerinin takdirinin yerinde olduğu, sanığın savunmasının inandırıcı gerekçelerle reddedildiği ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen istinaf başvurusunun yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, “İlk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere,

ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, ek karara yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden, Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesinin, ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.