Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34946 K.2024/7166

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2018 tarih ve 2017/220 Esas, 2018/63 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 20 eşit taksitte tahsiline,

2. (1) nolu bölümde belirtilen karara yönelik sanık tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.10.2018 tarih ve 2018/4435 Esas, 2018/2381 Karar

sayılı kararıyla, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının düşmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, yapının ruhsata uygun hale getirilmediğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ruhsat almaksızın kapalı otopark yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği, sanığın tevilli ikrar içeren savunması, 11.11.2016 tarihli yapı tatil tutanağı, yapılan keşif sonucunda alınan 29.12.2017 havale tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi çerçevesinde dava konusu taşınmaza ilişkin yapı kayıt belge fotokopisinin sanık tarafından dosyaya sunulması, 11.10.2018 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılıp, yapı kayıt belgesi alınmış olması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "11.11.2016" olarak gösterilmemesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenmiştir.

Sanık savunması, 11.11.2016 tarihli yapı tatil tutanağı, 29.12.2017 havale tarihli bilirkişi raporu, sanığın 24.09.2018 tarihli dilekçe ve ekleri, 11.10.2018 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, sanık hakkında düşme kararı verilmesine dair Bölge Adliye Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,