Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34954 K.2024/8260

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2017 tarih ve 2016/172 Esas, 2017/192 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 20 eşit taksitte tahsiline,

2. (1) nolu bölümde belirtilen karara yönelik sanık tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.10.2018 tarih ve 2017/2652 Esas, 2018/2374 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporunun haksız ve denetimden yoksun olduğuna, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ruhsatsız bina yaparak ve binanın çatısını eternit ile kapatıp yükselterek imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği, sanık savunması, 08.06.2015 tarihli yapı tatil zaptı, 30.06.2016 tarihli fen bilirkişi raporu, 04.05.2017 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığa isnat edilen bina yapma eylemi yönünden suça konu binanın 30.03.2018 tarihli ek bilirkişi raporuna göre 40-45 yıllık olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girdiği ve bu nedenle davaya konu binanın yapıldığı tarihte suç teşkil etmediği, çatı tadilatı yönünden ise 10.05.2018 tarihli inşaat mühendisi bilirkişilerden oluşturulan heyet raporu ve çatıya ilişkin fotoğraflara göre yapılan imalatın bina niteliğinde olmadığı ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, 08.06.2015 tarihli yapı tatil zaptı, 30.06.2016 tarihli fen bilirkişi raporu, 04.05.2017 tarihli bilirkişi raporu, 30.03.2018 tarihli ek bilirkişi raporu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından alınan 10.05.2018 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,