Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34985 K.2024/9440

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddi kararı ancak Bölge Adliye Mahkemesince verilebileceğinden, Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.11.2019 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiş, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde kanun yolu gösterilirken 5271 sayılı Kanun'un 294 ve 295 inci maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtar bulunmadığı ve sanık ...'nın 7188 sayılı Kanun kapsamında sunmuş olduğu temyiz dilekçesinde temyiz nedeni belirtilmediğinin anlaşılması karşısında,

1. Sanık ...'ya meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren iki hafta içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

2. Sanıkların mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümleri de temyiz ettikleri ancak; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığı,

Anlaşıldığından, dosyanın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten, sanık tarafından verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi eklendikten ve ek Tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,