Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35110 K.2024/8459

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 14 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, ceza hesabı sırasında maddi hata yapıldığı belirlendiğinden hükmün 1-2-3 ve 4 üncü paragraflarının çıkartılması ve yerine doğru hesaplanmış hükmün eklenmesi ile neticeten sanık hakkında hükmedilen cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası olarak düzeltilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede, sanığın temyiz talebinin gerekçe içermediği anlaşıldığından reddi düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, verilen cezanın ertelenmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, polis memuru olan katılan ... tarafından kimlik tespiti için durdurulduğu, buna karşı sanığın katılana "kimsin lan sen" dediği, sanığın daha sonra rapor alınması için Karaman Devlet Hastanesine sevk edildiği, sanığın burada da doktor olan mağdur ... K. ve katılan ...'ya "o... çocukları" diyerek hakaret ettiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, savunmalarının inandırıcı gerekçelerle reddedildiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, ancak bu suç ile ilgili ceza hesaplanırken maddi hata yapıldığı ve bu hatanın düzeltilmesi amacıyla yeniden yargılama yapılması gerekmediği tespit edildiğinden,

hüküm fıkrasından 1-2-3 ve 4 üncü paragrafların çıkartılarak yerine "1-Sanık ...'in katılan ... ve müşteki Menderes K.'ya karşı üzerine atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği bu suçun maddi manevi kurucu unsurlarının gerçekleştiği anlaşılmakla TCK 61/1-a maddesi gereğince suçun işleniş biçimi gözetilerek TCK 125/3-a maddesi uyarınca 1 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 2-Sanığın üzerine atılı suçu alenen işlediği anlaşıldığından cezasında TCK’nun 125/4 uyarınca 1/6 artırım yapılarak 1 YIL 2 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığın üzerine atılı suçu birden fazla kişiye karşı işlediği anlaşıldığından cezasında TCK’nun 43/2 maddesi delaletiyle 43/1 maddesi uyarınca 1/4 artırım yapılarak 1 YIL 5 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 4-Sanığın duruşmadaki hali Mahkememizce lehine taktiri indirim nedeni kabul edildiğinden cezasından TCK 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 YIL 2 AY 17 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibareleri hükme eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Düşünce Yönünden

Sanığın 01.11.2019 tarihli dilekçesi ile hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini belirttiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında verilen hükmün aynen açıklanması gerektiği, bu kapsamda 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca verilen cezanın ertelenemeyeceği belirlenerek sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

C. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Sebepler Yönünden

1. Olay ve Olgular bölümünde belirtildiği şekilde Mahkemece sanığın üzerine atılı zincirleme hakaret suçunu gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi ve sanık hakkında bu suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına karşın hükmün gerekçe kısmında mağdur ... K.'nin sanığın kendisine hakaret ettiğine ilişkin sözleri bizzat duymadığını beyan ettiği ve ihtilat unsurunun gerçekleştiğine dair de dosyada delil bulunmadığı belirtilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

2. Kabule göre de;

i. Sanık hakkında aleyhe istinaf istemi bulunmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından hatalı olarak verilen "14 ay 17 gün hapis cezası" kaldırılarak daha ağır olan "1 yıl 2 ay 17 gün" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

ii. Hakaret eyleminin muayene odasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, bu yerin aleni yerlerden olmadığı gözetilmeyip 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR