Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35605 K.2024/13781

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında fuhuş suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümleri Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılıp, beraat hükümleri kurulması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; eksik kovuşturma yapılıp, usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Suç tarihinde yürürlükte bulunan hâliyle 5237 sayılı Kanun'un "Fuhuş" başlıklı 227. maddesi; "(1) Çocuğu fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran, bu maksatla tedarik eden veya barındıran ya da çocuğun fuhşuna aracılık eden kişi, dört yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu suçun işlenişine yönelik hazırlık hareketleri de tamamlanmış suç gibi cezalandırılır.

(2) Bir kimseyi fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran ya da fuhuş için aracılık eden veya yer temin eden kişi, iki yıldan dört yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanması, fuhşa teşvik sayılır.

(3) (Mülga fıkra: 06/12/2006-5560 sayılı Kanunun 45.md) (4) Cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden yararlanarak bir kimseyi fuhşa sevk eden veya fuhuş yapmasını sağlayan kişi hakkında yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarısından iki katına kadar artırılır.

(5) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların eş, üstsoy, kayın üstsoy, kardeş, evlât edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da kamu görevi veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçların, suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. (7) Bu suçlardan dolayı, tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur. (8) Fuhşa sürüklenen kişi, tedaviye veya psikolojik terapiye tabi tutulabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Fuhuş suçu, TCK'nın "Topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmın, "Genel ahlâka karşı suçlar" başlığını taşıyan yedinci bölümünde düzenlenmiş olup, bu suçla korunan hukuki yarar genel olarak, toplumun ar ve hayâ duyguları ile birlikte genel ahlâkın korunmasıdır. Suçun mağduru esas itibarıyla kendisine fuhuş yaptırılan kişi olmakla birlikte, kanun koyucu fuhuş yaptırılan kişinin yaşına göre ikili bir ayırım yapmaktadır.

Buna göre, maddenin birinci fıkrası yönüyle 18 yaşından küçükler mağdur olarak kabul edilirken, ikinci fıkra yönüyle yetişkinler mağdur olarak kabul edilmiştir. Maddede fuhşun tanımı yapılmamış olup, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü’nde. "İçinde bulunulan toplumun kurallarına uymayan bir biçimde bir veya birkaç kişiyle para karşılığı cinsel ilişkide bulunma" olarak tanımlanmıştır (Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük, Ankara, 2005, s.719).

5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesi çerçevesinde, fuhşa teşvik etmek, kişinin fuhuş yapması için onda bir irade oluşturmaya çalışılmasıdır. Fuhşun yolunu kolaylaştırmak, fuhşu arayan veya fuhuş yapacak kimsenin fuhşa atılması bakımından her türlü imkânın sağlanmasıdır. Fuhuş için aracılık etmek, mağdur ile cinsel arzularını tatmin etmek isteyen kişinin bir araya gelmesini sağlamaktır.

Yer temin etmek ise, mağdur ile cinsel arzularını tatmin etmek isteyen kişinin bir araya gelecekleri yerin temin edilmesidir. Seçimlik hareketli olması nedeniyle fıkrada sayılan hareketlerden herhangi birisinin yapılması bu suçun işlenmesi için yeterlidir. CGK'nın 17.01.2024 tarih ve 2021/4-431 E., 2024/14 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere. "Fuhşun yolunu kolaylaştırmak, fuhşu arayan veya fuhuş yapacak kimsenin fuhşa atılması bakımından her türlü imkânın sağlanmasıdır.

Bu bakımdan fuhşun önündeki güçlükleri ortadan kaldırmak için hazırlanan ve temin edilen her türlü araç, fırsat ve imkân fuhşun yolunu kolaylaştırma olarak değerlendirilmektedir. Örneğin kişinin fuhuş için buluşulduğu bilinen lokanta veya pavyonlara götürülmesi, fuhşa müsait ortamlarda bulundurulması, fuhuş için mihmandarlık yapılması ve kişinin fuhuş ortamını sağlayacak kişilerle tanıştırılması bu kapsamdadır." Bu açıklamalar ışığında somut olayda;

sanıkların aşamalardaki savunmaları, mağdurların kolluk görevlilerince yapılan işlemlerin hemen akabinde alınan beyanları, 08.02.2018 tarihli araştırma tutanağı, 10.02.2018 tarihli adli arama ve yakalama tutanağı, tanıklar G.G., A.A., H.A. ve E.B.'nin anlatımları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanık ...'in "... " isimli iş yerini fiilen işlettiği, sanık ...'ın ise bu iş yerinde, sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde kasaya da bakmak suretiyle çalıştığı,

mağdurların fuhuş için müşteri bulmak amacıyla işletmeye gelip aynı masalarda oturdukları ve erkek müşterilerin masalarına gidip fuhuş anlaşmasının yapılmasından sonra işletmeden müşteriyle birlikte ayrıldıkları, mağdurların işletmede yiyip içtiklerinin ücretlerinin fuhuş müşterisi tarafından ödendiği, fuhuş için müşteri bulamadıklarında ise mağdurlardan yeme içme ücretinin alınmadığı,

mağdurların fuhuş yaptığını ve bu amaçla iş yerine geldiğini bilen sanıkların, fuhuş müşterilerine ulaşmaları hususunda mağdurlara fırsat ve destek sağlayıp fuhşu kolaylaştırarak üzerlerine atılı suçları işledikleri gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B.

Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanıklar ... ve ... hakkında Fuhuş suçundan dolayı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza dairesi kararına yönelik olarak Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı'nın temyiz isteminin, suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve cezalandırma için yeterli somut delillerin bulunduğuna yönelik olduğu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı'nın temyiz isteminin yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca temyiz isteminin esastan kabülü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Yargıtay Yüksek

4. Ceza Dairesinin temyiz isteminin esastan kabülü ile hükmün BOZULMASINA ilişkin kararına aşağıda belirtilen nedenlerden dolayı katılmıyoruz.

II)DELİLLER: A-Hukuksal Değerlendirme: Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un "Fuhuş" başlıklı 227. maddesi; "(1) Çocuğu fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran, bu maksatla tedarik eden veya barındıran ya da çocuğun fuhşuna aracılık eden kişi, dört yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu suçun işlenişine yönelik hazırlık hareketleri de tamamlanmış suç gibi cezalandırılır.

(2) Bir kimseyi fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran ya da fuhuş için aracılık eden veya yer temin eden kişi, iki yıldan dört yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanması, fuhşa teşvik sayılır. (3) (Mülga: 6/12/2006–5560/45 md..

Yeniden düzenleme: 24/11/2016-6763/18 md.) Fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden iki bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.

(4) Cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden yararlanarak bir kimseyi fuhşa sevk eden veya fuhuş yapmasını sağlayan kişi hakkında yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarısından iki katına kadar artırılır.

(5) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların eş, üstsoy, kayın üstsoy, kardeş, evlât edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da kamu görevi veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçların, suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. (7) Bu suçlardan dolayı, tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur. (8) Fuhşa sürüklenen kişi, tedaviye veya psikolojik terapiye tabi tutulabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Fuhuş suçu, 5237 sayılı Kanun'un "Topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmın, "Genel ahlâka karşı suçlar" başlığını taşıyan yedinci bölümünde düzenlenmiş olup bu suçla korunan hukuki yarar genel olarak, toplumun ar ve hayâ duyguları ile birlikte genel ahlâkın korunmasıdır. Suçun mağduru esas itibarıyla kendisine fuhuş yaptırılan kişi olmakla birlikte, kanun koyucu fuhuş yaptırılan kişinin yaşına göre ikili bir ayırım yapmaktadır.

Buna göre, maddenin birinci fıkrası yönüyle 18 yaşından küçükler mağdur olarak kabul edilirken, ikinci fıkra yönüyle yetişkinler mağdur olarak kabul edilmiştir. Mağdur olan kişinin cinsiyetinin bir önemi bulunmadığından erkekler dahi kadınlar gibi suçun mağduru olabilecektir. Maddede fuhşun tanımı yapılmamış olup Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü'nde.

"İçinde bulunulan toplumun kurallarına uymayan bir biçimde bir veya birkaç kişiyle para karşılığı cinsel ilişkide bulunma" olarak tanımlanmıştır.

(Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük, Ankara, 2005, s. 719.) Maddenin ikinci fıkrasında, bir kimseyi fuhşa teşvik etmek, bunun yolunu kolaylaştırmak ya da fuhuş için aracılık etmek veya yer temin etmek ayrı bir suç olarak düzenlenmiş, fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanmasının fuhşa teşvik sayılacağı kabul edilmiştir. Fuhşa teşvik etmek, kişinin fuhuş yapması için onda bir irade oluşturmaya çalışılmasıdır.

Fuhşun yolunu kolaylaştırmak, fuhşu arayan veya fuhuş yapacak kimsenin fuhşa atılması bakımından her türlü imkânın sağlanmasıdır. Bu bakımdan fuhşun önündeki güçlükleri ortadan kaldırmak için hazırlanan ve temin edilen her türlü araç, fırsat ve imkân fuhşun yolunu kolaylaştırma olarak değerlendirilmektedir.

Örneğin kişinin fuhuş için buluşulduğu bilinen lokanta veya pavyonlara götürülmesi, fuhşa müsait ortamlarda bulundurulması, fuhuş için mihmandarlık yapılması ve kişinin fuhuş ortamını sağlayacak kişilerle tanıştırılması bu kapsamdadır. Fuhuş için aracılık etmek, mağdur ile cinsel arzularını tatmin etmek isteyen kişinin bir araya gelmesini sağlamaktır. Yer temin etmek ise mağdur ile cinsel arzularını tatmin etmek isteyen kişinin bir araya gelecekleri yerin temin edilmesidir.

Seçimlik hareketli olması nedeniyle fıkrada sayılan hareketlerden herhangi birisinin yapılması bu suçun işlenmesi için yeterlidir. Anılan seçimlik hareketlerden birden fazlasının aynı zaman diliminde gerçekleşmesi durumunda tek suç; farklı zamanlarda tekrarlanması hâlinde ise yeni bir suç oluşacaktır. Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 227. maddesinin üçüncü fıkrasında ise.

"Fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden iki bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükmüne yer verilmek suretiyle madde son hâlini almıştır. B-İncelenen Dosyada.

Sanıklar hakkında Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/02/2018 tarih 2018/945 esas sayılı iddianamesiyle TCK'nın 227/2 53/1, 63. maddeleri uyarınca 12 kez cezalandırılmaları için Fuhuş suçundan iddianamenin hazırlandığı, Trabzon Asliye Ceza Mahkemesi tarafından da 22/12/2018 tarihli 2018/262 esas, 2018/650 sayılı karar ile sanıklar hakkında Fuhuş suçundan dolayı 12 kez 1 er YIL 8 er AY HAPİS ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi tarafından 10/04/2019 tarihli 2019/505 esas, 2020/866 sayılı karar ile Trabzon Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2019 tarihli 2019/505 esas, 2020/866 sayılı kararı kaldırılarak, dosyanın mağdurlarının sözkonusu işyerinde buraya gelen başka müşterilerle kendi imkanları ile cinsel birliktelik konusunda anlaşıp başka bir yerde birlikte olmalarına ilişkin sanıkların bilgi rıza ve yardımlarının bulunduğuna dair savunmalarının aksine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, Sanıklar hakkında Yargıtay

4. Ceza Dairesi tarafından da sanıklar ... ve ... hakkında Fuhuş suçundan dolayı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararına yönelik olarak Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı'nın temyiz isteminin, suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve cezalandırma için yeterli somut delillerin bulunduğuna yönelik olduğu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı'nın temyiz isteminin yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca temyiz isteminin esastan kabülü ile hükmün BOZULMASINA karar verildiği, C-Dosya Kapsamı Tüm Açıklamaları İle Birlikte Değerlendirildiğinde.

İlgili Ceza Genel Kurulu Kararları ve Daire Kararları. Ceza Genel Kurulu;17.012024 tarihli 2021/431 esas 2018/14 karar sayılı kararında.

"Sanığın, 05.04.2013 tarihinde saat 11.00 sıralarında, fuhuş yapılmasını kolaylaştırmak amacıyla, üzerinde mağdurlara ait takma isimlerin ve telefon numaralarının yazılı olduğu kartvizitleri şehir merkezindeki caddelere atması'' biçimindeki eyleminin, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle yapılan düzenlemeden önce de 5237 sayılı Kanun'un 227. maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki fuhşun yolunu kolaylaştırma suçunu oluşturması,

bu nedenle söz konusu eylemin suç tarihinde tipik olmadığı yönündeki Özel Daire kararında isabet bulunmaması ve yasal değişiklik ile yeniden düzenlenen özel norm niteliğindeki 5237 sayılı Kanun'un 227. maddesinin üçüncü fıkrasının sanık lehine hükümler içermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; yeni düzenlemenin, aynı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince sanık hakkında uygulanması gerektiği kabul edilmelidir.

Şeklinde belirtilerek, TCK nın 227/2. maddesindeki fuhşun yolunu kolaylaşırma suçunun oluşması için mağdurlara ait takma isimlerin ve telefon numaralarının yazılı olduğu kartvizitleri şehir merkezindeki caddelere atması biçiminde somut bir fiil aranmıştır. Yargıtay

18. Ceza Dairesi'nin Esas no: 2015/24013 Karar no: 2016/2784 sayılı kararında da; sanık tüm savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini, müşteri olarak gelen kişilerden lokantada yeme içme açısından yaptığı masrafları aldığını, fuhuş yapılmasını kolşaylaştırmadığı gibi, buna da aracı olmadığını savunması,

olayın sanığın yasal mevzuata uygun olarak açıp işlettiği içkili lokantada müşteri olarak bulunan mağdure ile yapılan ihbar üzerine olayı ortaya çıkarmak üzere gelen sivil polis memuru tutanak yazıcısının mağdureyi masasına davet edip, aralarında fuhuş için pazarlık yapmaları ve sonrasında bu yerde yenilip içilen şeyler karşılığı sanığa 30 TL ücret ödenip, fuhuş amacıyla haklarında beraat kararı verilen otele gidildiğinin ve burada yapılan tutanak ile de söz konusu davanın açıldığının anlaşılması karşısında,

sırf mağdurenin yaptığı işi sanığın bildiğine yönelik iddiasına dayanılarak fuhuşun yapılmasını kolaylaştırdığının ve suçun bu şekilde işlendiğinin kabulüne imkan vermeyeceği, herkese açık olan bir yerde gelen müşteriler arasındaki anlaşma sonuçlarından sanığın sorumlu olmasının da hukuken mümkün olmayacağı anlaşılmakla müsnet suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi, şeklinde karar verilerek,

Sırf mağdurenin yaptığı işi sanığın bildiğine yönelik iddiasına dayanılarak fuhşun yapılmasını kolaylaştırdığının ve suçun bu şekilde işlendiğinin kabulüne imkan vermeyeceği, herkese açık olan bir yerde gelen müşteriler arasındaki anlaşma sonuçlarından sanığın sorumlu olmasının da hukuken mümkün olmayacağı kabul edilmiştir.

Somut olay incelendiğinde de; sanık ...'in ... adli işyerini fiilen işlettiği, sanık ...'ın ise bu işyerinde kasaya bakmak suretiyle çalıştığı işyerinde ,mağdurların fuhuş için müşteri bulmak amacıyla işletmeye gelerek aynı masalarda oturmaları ,erkek müşterilerin oturdukları masalara giderek fuhuş anlaşmaları yapmalarından sonra işletmeden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olayda, işletme sahibi olan Sanıkların bu durumu bilmelerinin fuhuşun yolunu kolaylaştırma suçunu oluşturup oluşturmayağının belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulu. 17.012024 tarihli 2021/431 esas 2018/14 karar sayılı kararı ve

18. Ceza Dairesi'nin Esas no: 2015/24013 Karar no: 2016/2784 sayılı kararı birlikte değerlendirildiğinde, fuhşun yolunu kolaştırma suçunun oluşması için, sanık ...'in ... adli işyerini fiilen işlettiği, sanık ...'ın ise bu işyerinde kasaya bakmak suretiyle çalıştığı iş yerinde, mağdurların fuhuş için müşteri bulmak amacıyla işletmeye gelerek aynı masalarda oturmaları, erkek müşterilerin oturdukları masalara giderek fuhuş anlaşmaları yapmalarından sonra işletmeden ayrılmaları şekilinde gerçekleşen olayda,

işletme sahibi olan sanıkların bu durumu bilmelerinin yeterli olmayacağı ayrıca her mağdur ve sanık açısından somut eylemlerinin ve fiillerinin de olması gerektiği anlaşılmaktadır. Olayımızda, tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıklar açısından, 12 mağdur için ayrı ayrı fuhuş için işyerine gelen erkek müşterilerle anlaşma yaptıklarını bilme unsuru dışında somut bir eylem tesbit edilememiştir.

Dolayısıyla TCK'nn 227/2. maddesine belirtilen fuhuş suçunda aranan fuhşun yolunu kolaylaştırma unsuru gerçekleşmemiştir. Bu nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin Sanıklar hakkındaki beraat kararı yerinde kabul edilnmelidir. SONUÇ: Yukarıdaki açıklamalar ışığında Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza dairesinin sanıklar hakkındaki vermiş olduğu beraat kararı yerinde olduğundan temyiz isteminin esastan reddi ile ONANMASINA karar verilmesi gerekirken temyiz isteminin esastan kabulu ile BOZULMASINA karar verilmesine karşıyız. 31.10.2024 Yargıtay 4. Ceza Dairesi Üyesi Yargıtay 4. Ceza Dairesi Üyesi