KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/35804 E., 2024/10370 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/216 E., 2019/4123 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, verilen ifadelerin hayatın olağan akışına uymadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Okul müdürü olan sanığın, öğretmen olan katılana söylediği kabul edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığına yönelik olgu isnadı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “eylemin hakaret boyutuna ulaşmadığı ve suç kastının bulunmadığı” biçimindeki yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Bu nedenle Tebliğname'de yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/35804, K. 2024/10370, 16 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama