Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36032 K.2024/9975

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesi tarafından, suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakaret suçundan açılan davada beraat, 2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, 3.Bölge Adliye Mahkemesinin 03.01.2020 tarihli ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılan vekilinin temyiz isteminin reddi, Kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olması evrensel ilkelere aykırı olduğundan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunun 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi kapsamında olmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen.

"On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR