KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/36155 E., 2024/11076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/833 E., 2020/331 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile mağdur dinlenilmeden karar verildiğine, sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediğinin sorulmadığına, ihtilatın araştırılmadığına, fazla ceza tayin edildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Mağdur beyanları, sanık savunması, tanıkların anlatımları, olay tutanağı, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın mahkûmiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/36155, K. 2024/11076, 25 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama