Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36263 K.2024/10977

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyet 2. Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddi, Kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; sübuta, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları, olay ve görüntü inceleme tutanakları ile tüm dosya kapsamı karşısında, ayrıca temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuştur.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ( 5271 sayılı Kanun) 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezasının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi," dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-(h) maddesi gereği hüküm fıkrasından; "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 13. Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,