Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36965 K.2024/1033

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraatine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/2222 Esas, 2020/438 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, avukatının temyiz başvurusunda bulunmaması nedeniyle mağduriyet yaşadığına, bu nedenle temyiz yolunun açılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzünde 26.02.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 23.06.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR