Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37161 K.2024/11994

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; dosyalarının birleştirilmesi gerektiğine, suçlamaları kabul etmediğine, mağdur olduğuna, olayla ilgisi bulunmadığına bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm kesin nitelikte olduğundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294 ve 295. maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtarın bulunmaması ve sanığın 31.10.2019 tarihli dilekçesinden sonra sunduğu dilekçelerde temyiz sebebini bildirdiğinin anlaşılması karşısında; Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabul edilmesine rağmen özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR