Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37177 K.2024/13801

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2017 tarih 2016/935 Esas, 2017/1263 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik; sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; suçlamayı kabul etmediğine, dosya kapsamında mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına, olayın mağdurunun kendisi olduğuna, CD kayıtlarının incelenmediğine bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; mağdurun 12.01.2016 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde, hakaret sözlerini bizzat duyduğunu, disiplin soruşturmasına ilişkin 09.10.2015 tarihli personel ifade tutanağında ise görevli memurların sanığın kendisine hakaret ettiğini söyleyerek sanığı geri getirdiklerini belirttiği, anlatımları hükme esas alınan tanık Y.A.'nın Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde sanığın söylediği sözleri bizzat duyduğunu ve mağdura yönelik olduğunu anladığını beyan etmesine karşın 09.10.2015 tarihli anlatımında arkadaşlarının kendisine sanığın hakaret ettiğini söylediklerini ifade etmesi diğer tanık N.

K'nin 09.10.2015 tarihli ifadesinde sanığın mağdura hakaret ettiğini ve kendilerinin uyardıklarını açıklamasına rağmen Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde sanığın sözleri kime söylediğini bilmediğini belirtmesi ve sözlerin içeriğini de değiştirmesi, dosya kapsamında beyanları alınan diğer tanıkların anlatımlarının da aşamalarda değişiklik göstermesi karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR