Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37237 K.2024/11405

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Tebliğnamede, sanığın temyiz talebinin gerekçe içermediği anlaşıldığından reddi gerektiği düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen cezanın ölçüsüz ve orantısız olduğuna, soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, yeterli, somut ve inandırıcı delil olmadığı halde mahkumiyetine hükmedildiğine ve uzlaşma hükümleri ile lehine olan hükümlerden faydalanmak istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm karar tarihinde kesin nitelikte olduğundan kanun yolu gösterilirken 5271 sayılı Kanun'un 294 ve 295. maddeleri uyarınca, sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtar bulunmadığı ve tebliğden itibaren iki hafta içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususlarında usule uygun ihtar içeren gerekçeli kararın da sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın 17.12.2019 tarihli dilekçesi ile hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini belirttiği belirlenerek Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış, mağdur ve tanık beyanları doğrultusunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesine, tayin edilen cezanın türü ve miktarına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddelerinde düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmeyerek sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

3. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

IV. KARAR