Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37337 K.2022/15655

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık ... müdafisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nın yokluğunda verilen ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/01/2013 tarih 2012/1282 esas, 2013/22 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre öncelikle sanığın beyan ettiği son adresine tebliğe çıkarılmadan, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre sanık ...'ya tebliğinin usulsüz olduğu,

bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiğinden bahsedilmeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/10/2018 tarih ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel Mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

bu suretle de mahkumiyet kararının zamanaşımını kesmeyeceği, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımının, son kesme nedenini oluşturan sanığın sorgusunun yapıldığı 11/12/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMK'nın 303/1-a. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,