Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37632 K.2024/11847

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; olay tarihinde kimseye hakaret etmediği, ayrıca cezasının ertelenmemesi ve paraya çevrilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu, kararın bozulması vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın cezasının ertelenmemesi ve paraya çevrilmemesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Kurulan hükümde temel cezaya ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi yerine 125/1. maddesi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğundan bozmayı gerektirmediği,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR