Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/3824 K.2023/16937

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'n 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 ve 62 nci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına, 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç işlemediğine ve fazla verilen cezanın hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, yer temin etmek suretiyle fuhuş suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanığın çelişkili beyanları, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, isnad edilen suçun sanık tarafından işlediğini kabul ederek, mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık önceden tanımadığı mağdur ... ile tanık ...'nun olay günü bir arkadaşı vasıtasıyla evine geldiklerini ancak evinde cinsel ilişkiye girmediklerini söyleyerek atılı suçlamayı reddetmiş ise de, mağdur ve sanığın öncesinde fuhuş yaptıklarını kabul etmeleri, tanık ...'nun bir arkadaşının yönlendirmesiyle fuhuş amacıyla sanığın evine gittiği yönündeki beyanı, tanığın olay anında sanığın evinden çıkarken görüldüğü ve mağdurun, sanığa ait evde tespit edildiği yönündeki 14.07.2014 tarihli olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın yer temin etmek suretiyle fuhuş suçunu işlediği sübuta ermekle,

cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, temel cezanın alt hadden tayin edilmiş olması karşısında, cezanın fazla verildiği ve hakkaniyete aykırı olduğu yönündeki sanığın temyiz istemine de itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR