Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38921 K.2024/12328

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesinin 11.09.2020 tarihli ek kararıyla reddedildiği belirlenmiştir. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; kararın eksik inceleme ile verildiğine, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dosya içeriğine göre yapılan incelemede, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A.Kasten Yaralama Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,