Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39053 K.2024/13140

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; sübuta, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat ya da 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine ve re'sen nazara alınacak sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinde hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre, taraflardan her ikisi veya biri hakkında verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten vazgeçilebileceği de düzenlenmiştir.

Yargılama konusu olayda; nöbetçi hastane müdürünün veznelerin 13.30 da açılacağını söylemesine rağmen beyaz kod tutanağında belirtildiği üzere şikayetçinin saat 14.08 de görev yerine gelmiş olması, ilk sırada yer alan sanığa öncelik tanınmaması ve haksız tahrikin ağırlık derecesi karşısında; hakkaniyet, ölçülülük ve orantılılık ilkeleri gereğince, sanık hakkında "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR