Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39111 K.2024/12173

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesi uyarınca açılan kamu davasında, Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/531 E. - 2017/349 K. Sayılı kararıyla "sanığın üzerine yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 80. maddesinde düzenlenen insan ticareti suçunu da oluşturabileceği" gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/292 E. - 2018/286 K. sayılı kararıyla "sanık hakkında TCK’nın 227/2, 80 maddesinden cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de;

iddia haricinde sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin, somut delil elde edilemediğinden ve sanığın suçu işlediğinin sabit olmaması" gerekçesiyle beraatine karar verildiği, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin istinaf talebinin yalnızca "insan ticareti" suçundan verilen beraat kararıyla sınırlı olduğu, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 2019/2390 E. - 2020/1207 K. sayılı kararıyla "insan ticareti" suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin fuhuş suçundan verilmiş bir kararının bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyizinin ise fuhuş suçundan verilen beraat kararıyla sınırlı olduğu belirlenmiştir.