Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39139 K.2024/13280

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen incelemeye konu kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, tüm deliller toplanmadan eksik incelemeyle karar verildiği, şikâyet dilekçesi ekinde sunulan olay anını gösteren CD'nin ne savcılık tarafından ne de Mahkeme tarafından incelenmediği, Kamu tanıklarının Mahkemece dinlenilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yönünden değerlendirme yapılmadığı, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. İncelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın aşamalardaki savunmasında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan etmesi, mağdurlar ve şikayetçi beyanı dışında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, dosya kapsamından olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanıklar Ali F.D. ile Benimser C.'nin adresinin tespiti ile usulüne uygun şekilde duruşmaya çağrılarak, beyanlarının alınması ve ilgili kurumdan gelen suç duyurusu ekinde olduğu belirtilen güvenlik kamera görüntülerini içeren CD'nin usulüce incelenmesi, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "1 yıl 5 ay 15 gün" yerine "1 yıl 4 ay 15 gün", devamında ise aynı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken "1 yıl 2 ay 17 gün" yerine "1 yıl 1 ay 22 gün" olarak hesaplanarak eksik ceza tayini,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR