Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39319 K.2024/12987

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın mükerrir olmaması, olay sebebiyle pişman olduğunu belirtmesi ve mağdurların şikayetçi olmamaları karşısında; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına bir engel bulunmadığına, sanığın eyleminin mağdura yönelik olmayıp iş yerini kendisinden izinsiz açan kardeşine yönelik olduğuna ve haciz mahallinde avukatın kamu görevi icra etmediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Alacaklı vekili olan mağdurun haciz esnasında kamu görevlisi olduğu belirlenmiş ve mağdur beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları ile haciz tutanağı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediği yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak;

1. Sanık ...'ın borçlusu olmadığı icra dosyasına ilişkin, haciz tutanağında da belirtildiği üzere inceleme dışı sanık ...'ın iş yerinin kendisine ait olmadığını belirtmesine karşın, .... Vergi Dairesi'nin 05.11.2019 tarihli yazısına göre 10.01.2013 tarihi itibarıyla sanık ...'a ait bulunan iş yerinde haciz işlemlerine başlandığı anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesi'nin yerinde görülen gerekçesiyle hakaret suçunun haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29. maddesi ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince uygulanan tekerrür hükümlerinin Bölge Adliye Mahkemesince denetim süresinin geçmiş olması sebebiyle kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesince de sanığın mükerrir olması nazara alınarak seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek seçimlik cezalardan hangisinin tercih edileceğinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR