Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39325 K.2024/12441

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak duruşma açmak suretiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Tebliğnamede 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın gönderdiği mesajdaki sözlerin serzeniş ve sitem niteliğinde olup hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığına ve basit yargılama usulünün uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesinden sonra 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren şeklinde "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere,

ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığının belirtilmesi, buna göre incelemeye konu hükmün ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3 maddesi kapsamı dışında kalan bir mahkumiyet kararı olması dolayısıyla temyizi kabil olduğu belirlenerek Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Takibi şikâyete bağlı olan hakaret suçu nedeniyle katılan vekilinin hükümden sonra 04.10.2024 havale tarihli dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiklerini bildirmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73/4 maddesi uyarınca sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR