Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39591 K.2024/12386

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7226 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesi ve 30.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 13.03.2020 ile 15.06.2020 tarihleri arasında sürelerin durmasına, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere sürelerin on beş gün uzamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmakla temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer

olmadığına ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına da karar verilerek, mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlemediğine, zabıta memurlarının kendisini darp ettiğine, maddi durumu iyi olmadığından dolayı avukatının olmadığına, hakkında verilen cezaların bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, katılan zabıta memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, kamera görüntülerinin çözümünün katılanların iddialarıyla uyuşması ve 27.05.2016 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın katılanlara hakarette bulunup, elindeki bıçak ile üzerlerine yürüyüp tehdit etmek suretiyle hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararları verilmesine,

katılanların kendisini darp ettiği iddialarıyla ilgili olarak verilen ek kovuşturmaya yer olmadığı kararına göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığın yargılama sırasında müdafii yardımından faydalanmak istemediğini belirtmesi karşısında temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu , cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,