Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39668 K.2024/12715

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediği yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmekte olup somut olayda, hakaret eyleminin araç içerisinde ve hastanenin acil müdahale odasının yanındaki odada alkol ölçümü için beklenildiği sırada gerçekleştiğine yönelik beyanlar karşısında, eylemin nerede gerçekleştiği tartışılıp açıklanarak sonucuna göre anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR