Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39702 K.2024/13059

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararını katılan vekilinin süresinde temyiz etmediği belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın hatalı olduğu ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve vesaireye yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5271 sayılı Kanun'un 325/1. maddesinde, “Hakkında cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunan sanığın bütün yargılama giderlerinden sorumlu olacağı”, 327/1. maddesinde “Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilen sanığın, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeden sorumlu olacağı” yönündeki düzenlemeler ile aynı Kanun'un 328/1.maddesinde “Karşılıklı hakaret hallerinde taraflardan biri veya her ikisi hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin,

bunlardan birinin veya her ikisinin yargılama giderlerini karşılamaya engel olmayacağı” biçimindeki düzenleme birlikte değerlendirdiğinde, hakaret suçunu haksız fiile tepki olarak işleyen sanığın, yerinde olmayan gerekçeyle yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 15.06.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 02.07.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği karardan tebliğnameye uygun olarak, “yargılama giderleri ile vekalet ücretine dair” hüküm fıkraları çıkarılıp yerine “yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına” ibaresi eklenmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çayeli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,