Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39817 K.2022/18769

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında 06/11/2009 ile 13/01/2010, sanık ... hakkında ise 31/12/2009, 14/01/2010 ile 30/01/2010 tarihli göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık ... hakkında 13/01/2010 tarihli, sanık ... hakkında 14.01.2010 tarihli göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan hükümlerde, hapis cezasının yanında temel ceza olarak belirlen 5 gün adli para cezası üzerinden TCK’nın 35/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 3 gün adli para cezası yerine 2 gün adli para cezası belirlenmiş ise de, netice adli para cezalarının doğru tayin edilmiş olması karşısında, bu hususların sonuca etkili olmadığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ile ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ...’ya atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

3-Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan hükmün temyizine gelince: Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:

30.01.2010 tarihli göçmen kaçakçılığı eyleminde TAPE’lere yansıyan bir konuşmasının olmaması, atılı suçlamayı reddetmesi, diğer suç failleri ile kaçak göçmenlerin sanığın suça iştirak ettiğine dair anlatımlarının bulunmaması, TAPE’lerde ... ile ... arasında geçen konuşmanın sadece bir yerinde “...” isminin geçmesi ve bu konuşmada geçen “...’nun”, sanık ... olduğunun dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında sanık ...’nun 30.01.2010 tarihli göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyet kararı verilmesine dair Yargıtay 18. CD’nin 23/01/2019 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, sanığın cezalandırılması için yeterli olmayan gerekçeyle yeniden mahkumiyet kararı verilmesi,