KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/40670 E., 2022/10274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ..., katılan sanık
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat kararlarının gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteğinde hukuki yarar bulunmadığı, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak katılan ...'ın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
3-Diğer hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a- Sanık ... ve ...'a yükletilen tehdit ve mala zara verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
b- Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,
.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/40670, K. 2022/10274, 18 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama