Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/41061 K.2024/15500

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla, sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyizinin; olay sırasında diğer sanık ...'nın infaz koruma memuru ile tartıştığını görmesi üzerine ayırmak için olaya dahil olduğu, suç kastının bulunmadığı, şikayetçiler tarafından kendisinin yanlış anlaşıldığı, masum olduğu halde mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık ... 'in temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, üzerine atılı suçu işlemediği, suç kastının bulunmadığı, şikayetçinin orantısız güç kullanarak boğazını sıkması üzerine nefes alamadığı, bu nedenle refleks olarak şikayetçinin kolunu ısırdığı, kasıtlı bir davranışının olmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilam hükümde gösterilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR