Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/41201 K.2024/4113

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği, sanığın yokluğunda verilen kararın, duruşmada bildirdiği en son adres ile aynı olan Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliği, bunun mümkün olmaması durumunda ise aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; kararın usulsüz tebliğ edildiğine, suçu işlemediğine, tekerrüre esas sabıkası bulunmadığına, kararı temyiz ettiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüphelinin, kimlik sorgulaması yapmasını engellemek için polisleri basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan davada sanığın atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurların beyanı, tanık anlatımı, olay tutanağı ve doktor raporlarından anlaşılacağı üzere sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine yönelik ve Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, temyiz incelemesinde bozularak zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR