KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/42287 E., 2024/14682 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından bozma üzerine Yerel Mahkemece mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığı, uzlaşma ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği ve vesaireye ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı suçların uzlaşma kapsamında olmadığı ve hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümlerin denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle açıklanması nedeniyle lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakaret suçunun, aleni olan polis merkezi önünde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/42287, K. 2024/14682, 19 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama