Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/42595 K.2024/9398

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci, 52 nci maddeleri ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, rahatsızlanması üzerine hastaneye sevk edildiği sırada jandarma görevlilerine sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılan ve mağdur beyanları, tutanaklar, sanığın adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın Olay ve Olgular bölümünden anlatıldığı şekliyle üzerine atılı hakaret suçunu işlediği hususunun sabit olduğuna ve mahkûmiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle, sanık hakkında verilen cezanın 6.320 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 6.320 TL adli para cezası olarak belirlenmesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR