Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43147 K.2024/16388

Yapılan ön inceleme neticesinde. Sanık ...'ın yokluğunda kurulup 10.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek kararın, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesinde belirlenen kanunî süre geçtikten sonra temyiz edildiği, Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7226 sayılı Kanun'un geçici birinci maddesi ve 30.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararıyla Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 13.03.2020 ile 15.06.2020 tarihleri arasında sürelerin durduğu dikkate alındığında temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen mahkumiyet kararı Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

İnceleme dışı sanıklar ... ve ...'un aşamalarda verdikleri beyanlarında sanık ...'in; yakıt parasını da aldığı, aracıyla getirdiği müşterilerle mağdurun buluşmasını sağladığını, karşılığında mağdur ile cinsel ilişkiye girdiğini, gözcülük yaptığını ifade etmeleri, sanık ...'in soruşturma evresinde diğer sanıklarla şifreli konuştuğunu, mağdur ...A'ya müşteri götürdüğünü, mağdur ile arada cinsel ilişkiye girdiğini kabul etmesi,

mağdur'un olayın sıcağı sıcağına verdiği beyanlarında, sanığın kendisine müşteri olarak arkadaşlarını getirdiğini, bunun karşılığında kendisiyle ücretsiz cinsel ilişkiye girdiğini belirtmesi ve dinleme kayıtlarında ...'in kullandığı telefondan fuhuş yapılacak yerlerin yol durumunu, polislerin çevirme yapıp yapmadığını bildirmesinin tespit edilmesi karşısında, sanığın fuhuş suçundan mahkumiyeti yerine, beraatine kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ...'ın Temyizi Yönünden Sanığın yokluğunda kurulup 10.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek kararın, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesinde belirlenen kanunî süre geçtikten sonra 02.11.2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi