Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43197 K.2023/22909

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki mahkumiyet hükmü yönünden de 53 üncü ve 58 inci maddeler uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir. Tebliğnamede her iki hüküm yönünden de onama görüşü bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin herhangi bir temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile ileri sürüldüğü, gerekçeli kararın yöntemince tebliği üzerine temyiz sebebi içeren dilekçe sunulmadığı görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın jandarma görevlisi olan katılanlara yönelik iddianamede belirtilen hakaret ve tehdit sözlerini söyleyerek görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerini gerçekleştirdiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın hakaret eylemini otelin hangi bölümünde gerçekleştirdiği belirlenip buna göre aleniyet unsurunun oluşup oluşmadığı tartışılmayarak yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ve sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanu'nun 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenmiş ancak Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hesap hatası yapılarak, sonuç hapis cezalarının "1 yıl 15 ay" yerine, " 2 yıl 3 ay" olarak fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR