Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43285 K.2023/21750

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mağdurun aşamalarda sanıkla internet üzerinden tanışıp arkadaş olduğunu ve aynı evde kalmaya başladıklarını, sanığın kendisinden komisyon almadığını, evin giderlerine birlikte katıldıklarını beyan ettiği, sanığın aşamalarda mağduru doğrulayıp tanıklar T. A. ve A.

K. ile görüşmeyi kendisinin ayarlamadığını, tanıklarla ayrı ayrı görüştüklerini, mağdura fuhuş yapması için aracılık etmediğini savunduğu, bu kapsamda tarafların fuhuş yaparak geçimlerini sağladıkları evin yalnızca sanığa ait olmadığı, mağdur ve sanığın birlikte yaşadıkları, ortak giderleri birlikte karşıladıkları, neticeten sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve mağdurun fuhuş yaparak geçimlerini temin ettikleri, ... isimli sosyal paylaşım sitesi vasıtasıyla tanışarak arkadaş oldukları, sanığın ev kiralayarak bu evde para karşılığında erkeklerle birlikte olduğu, mağdurun da sanığın kiralamış olduğu evde kalarak fuhuş eylemini bu evde gerçekleştirdiği, bilgi sahibi T.

A.'nın, mağduru telefonla aradığını, mağdurun yanında başka bir bayan arkadaşının daha olduğunu söylediğini, sanığın evine arkadaşıyla birlikte gittiklerini, sanık ve mağdurla para karşılığında arkadaşıyla birlikte cinsel ilişkiye girdiğini ifade ettiği, bu suretle sanığın, mağdurun fuhuş yapması için ev kiralayarak yanına aldığı ve yer temin ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

28.07.2015 tarihli yakalama ve salıverme tutanağında imzaları bulunan bilgi sahipleri A. K. ve T. A.'nın beyanlarında internet üzerinden fuhuş amaçlı görüşmek için aradıklarını, ... numaralı hat ile yaptıkları görüşme neticesinde kendilerine verilen adrese gittiklerini, bu adreste sanık ve mağdurla fuhuş yaptıkları ve adresten ayrıldıklarında polis tarafından durdurulduklarını belirttikleri; mağdur ...

K.'nın soruşturma aşamasında, bilgi sahiplerinin aradığı telefon numarasının kendisinin kullanımında olup bu numarayı müşteri bulmak amacıyla internet üzerinden paylaştığını, arayan bilgi sahibi ile görüştüğü ve onları suça konu adrese çağırdığını, sanık ile ayrı ayrı olarak bilgi sahipleri ile fuhuş yaptıklarını, sanıkla arkadaş olduklarını, bir süre önce kendisinin sanığın evine taşındığını ve evin giderlerine birlikte katıldıklarını, kendi rızasıyla fuhuş yaptığını, kimseye komisyon vermediğini ve sanık ile kendi nam ve hesaplarına ayrı ayrı çalıştıklarını beyan ettiği; sanık ...'ün ise aşamalarda mağdurun beyanlarına paralel olarak,

bilgi sahipleri ile mağdurun iletişime geçtiğini, bilgi sahipleri ile ayrı ayrı fuhuş yapıp ayrı ayrı para aldıklarını, fuhuş yaparak geçimini sağladığı ancak kimseden komisyon almadığını, mağdurun bir süre önce yanına taşındığı ve kiraya ortak olduğunu, mağdurla kendi nam ve hesaplarına çalıştıklarını savunması karşısında; sanık ve mağdurun kendi rızaları dahilinde ve isteğe dayalı olarak kendi nam ve hesaplarına fuhuş yaptıkları yönündeki beyanlarının aksine sanığın, mağduru fuhşa teşvik ettiği, fuhşun yolunu kolaylaştırdığı ya da fuhuş için aracılık ettiğine yönelik her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

her ne kadar mağdur sanığın evine taşınmış ve bu evde fuhuş eylemini gerçekleştirmiş ise de; tarafların suça konu evi ikamet etmek amacıyla ortak kullandıkları ve evin giderlerine ortak olarak katıldıkları anlaşılmakla, sanığın eyleminin fuhuş için yer temin etme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi, Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR