Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43499 K.2022/23658

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda, başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen kararda, kanun yolunun “temyiz” yerine “istinaf” olarak gösterilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğundan, temyiz süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü;

Sanığa atılı suçlara ilişkin Yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları uyarınca, TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden deneme süresinde işlenen suç tarihine kadar geçen durma süresi de eklenerek, dava zamanaşımını kesen son işlem olan bozma ilamından önce mahkumiyet hükümlerinin verildiği tarihten itibaren suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde karar verilmesi,