Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43780 K.2024/13973

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2. Tebliğnamede, sanığın temyiz isteminin gerekçe içermediği anlaşıldığından reddi gerektiği düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçlamayı kabul etmediğine, mağdurun tavrı ve üslubuna yönelik tepki verdiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde kanun yolu gösterilirken 5271 sayılı Kanun'un 294. ve 295. maddeleri uyarınca, sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtar bulunmadığı ve gerekçeli kararın tebliğine dair evrakın da, sanığın tebliğden itibaren yasal süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususlarında usule uygun ihtar içermediği anlaşılmakla, sanığın 22.06.2022 tarihli dilekçe ile hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini gösterdiği belirlenerek Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmış, ayrıca mağdur beyanı, olay tarihli tutanak içeriği ve tanık anlatımları doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde ikinci kez mükerrirliğine hükmedilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR