Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/5226 K.2023/17752

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 2.240,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı bildirilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bendi, 35 inci maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3.Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın suçlamaları kabul etmediği, mağdurun ve tanık ...'nin Mahkeme beyanları ile suçun işlenmediğinin açıkça ortaya konulduğu, kabul anlamına gelmemek ile birlikte sözleri söylemiş olsa dahi hakaret ve tehdit amacı ile söylenmediği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü çocuğunun okula kayıt işlemleri için mağdurun müdür yardımcısı olarak çalıştığı okula gelen sanığın, kayıt işlemlerinin yapılamaması nedeni ile mağdurun odasına girerek mağdura hakaret ettiği ve yumruk atmaya çalıştığı ancak araya giren şahıslar nedeni ile mağdura vuramadığı daha sonra mağduru "Sen dur bekle, şimdi sana göstereceğim" şeklinde tehdit ettiği ve aracına giderek mağduru yaralamak kastıyla taşıma ruhsatlı tabancasını alarak tekrar okula yöneldiği ve ancak tanıkların müdahalesiyle silahı kılıfından çıkaramadan kendi isteği ile aracının bagajına geri koyduğu,

silah elinde iken mağdura hitaben yüksek sesle bağırarak "O şerefsizi ben ne yapayım, onunla görüşeceğim ..." diyerek, mağdura karşı alenen hakaret ve tehdit ettiğinden bahisle tehdit hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece;

dosyada mevcut tüm tanıkların alınan aynı doğrultudaki ifadelerinde, sanığın kayıt işlemi sebebiyle mağdurun üzerine yürüdüğünü, yumruk salladığını, mağdura yönelik sarf edilen hakaret ve tehdit sözlerini duyduklarını, sanığın aracındaki ruhsatlı silahını çıkararak okula yöneldiğini ancak kimseye doğrultmadan ve kılıfından çıkarmadan bagaja geri koyduğunu, bunun üzerine olaya müdahale ettiklerini ve araya girdiklerini beyanla mağdurun iddia ve anlatımlarını doğruladıkları, sanığın alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de;

mağdur ve tanık ifadeleri, güvenlik kamerası görüntüleri ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçları işlediği kabul edilerek atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanık Hakkında Hakaret Suçuna Yönelik Temyizde

Dosya kapsamında bulunan CD çözümleme tutanağı ve bu tutanak ile uyumlu tanık ve mağdur anlatımları karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yerel Mahkemenin kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gözetilmeden kurulan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık Hakkında Tehdit Suçuna Yönelik Temyizde

Dosya kapsamında bulunan CD çözümleme tutanağı ve bu tutanak ile uyumlu tanık ve mağdur anlatımları karşısında, sanığın iddianameye konu tehdit sözlerini söylediğine yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a.İddianame anlatımında geçen ve Mahkemece sanığın söylediği kabul edilen sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin aynı madde ve fıkranın birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması,

b.Kabule göre; 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gözetilmeden kurulan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi nedenleri bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,