Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/5955 K.2023/15890

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Söylenen sözün aşağılayıcı anlamının bulunmadığı, kaba anlamına gelen bir söz olduğu, ikrarına rağmen üst sınırdan hüküm kurulduğu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun özel güvenlik görevlisi olarak görev yaptığı, sanığın cep telefonu ile yüksek sesle konuşması nedeniyle uyarması üzerine sanığın, "Sen kimsin Allah'ın kırosu..." demek suretiyle mağdura hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında cezanın bireyselleştirilmesi sırasında alt sınırdan uygulama yapılmış olması dikkate alındığında bu yöndeki temyiz sebeplerine dair,

Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

2. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın söylediği kabul edilen "Sen kimsin Allah'ın kırosu..." şeklindeki kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3. Kabule göre de;

a. Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10 uncu maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11 inci maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23 üncü maddesine göre özel güvenlik görevlisi mağdurun kendisine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmesi için yukarıda açıklanan koşulları taşıması gerektiği anlaşıldığından, mağdurun bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

b. Uygulamaya göre sonuç adli para cezasının 7.080,00 TL yerine 7.000,00 TL olarak eksik belirlenmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR