Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/5958 K.2023/16050

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı bildirilen Mahkeme kararı ile sanık hakkında; A. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, B. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği atılı suçu işlemediğine, cezanın haksız olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurun güvenlik görevlisi olarak nöbet tuttuğu parka saat 02.30 civarında arkadaşı, çocukları ve eşiyle birlikte geldiği, süs havuzuna girdikleri, mağdurun girilmesi yasak olan ve elektrik kablolarının da tehlike arz ettiği havuzdan çıkması için sanığı ve ailesini uyardığı bunun üzerine sanığın "O... çocuğu sana ne." dediği Yerel mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyizi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, şikayetçi beyanları, tanık anlatımları, olay tutanağı karşısında, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, adli para cezası seçilmek suretiyle aynı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,