Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/6086 K.2023/15702

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, A. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, B. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, usul ve esas yönünden kararın incelenerek ve re'sen de nazara alınacak nedenlerle kararın bozularak sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın olay tarihinde yakınını tedavi ettirmek amacıyla Aile Sağlığı Merkezi'ne getirdiği, burada hekim olan şikâyetçi ile aralarında tartışma çıktığı ve sanığın"Bir şey yapacaksan yap yoksa bizi ambulansa at bizi ...'e gönder sen ne biçim doktorsun." diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları, kamera kaydına ilişkin düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri, kamera kaydına ilişkin düzenlenen bilirkişi raporunda seslerin ve konuşmaların anlaşılamadığının belirtilmesi, tanıkların beyanlarında hakaret içerir bir söz duymadıklarını söylemeleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında Yerel Mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.