Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/7913 K.2023/16497

Sanık hakkında verilen hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, 62 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçları işlemediğine, işverenin yanında işçi olarak çalıştığına, suçu işlemesi için gerekli bir durum olmadığına, tanık dinlenmediğine, delil olmadığına, kararın bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların Trafik Tescil Denetleme Şube Müdürlüğü'nde görevli polis memuru oldukları; olay tarihinde işyerinden çıkan kamyonu durması için uyardıkları ancak kamyon sürücüsünün durmayarak inşaaat şantiyesine geri döndüğü, olay yerine giderek kamyonun kantara çıkmasını istedikleri, işyerinde görevli olan sanık ...'nin kamyonun kantara çıkmaması için ısrarcı davrandığı, katılanların ceza yazmak istedikleri esnada sanığın sinkaflı küfürler ederek katılanları yumrukla vurarak yaraladığı, böylece sanığın atılı suçları işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden,

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden,

Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalardaki beyanları, 05.03.2018 tarihli tutanak, katılanlara ait 26/08/2013 tarihli Adli raporlar karşısında, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönünde ve 5327 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmaması yönünden Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişiyle birlikte ve birden fazla görevliye karşı işlenmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Dosyada mevcut 05/08/2013 tarihli tutanak içeriğinde sanığın hakaret eyleminden bahsedilmemesi, katılanların soruşturma aşamasında sanığın kendilerine hitaben sinkaflı küfürler ettiğini, 01.07.2014 tarihli duruşmada ise sanığın kendilerine küfür ettiğini hatırlamadıklarını beyan etmeleri karşısında; beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; hakaret suçunun aleni bir yer olan cadde üzerinde ve birden fazla görevliye karşı işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin uygulanmaması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,